ارابه نور
ادامه مطلب - ۱۴۵ بازدید
خواهم آمیخت چون باد در بادگیری از ایریشم یاد در چرخ ارابه ای که نور شلاق بر اسبانش می کشد * در متن میدان ها پیکرهای خالکوب از عطر قرمز صبح (و تنها عطر قرمز صبح بر آتهو نفس می آموزد) * با دلی سرشار که دشت را زیبا به مرگ می کند در وزش های لال و در گوش های رمنده اسبی کج زین خواهم آمیخت
تاریخ خبر :
۳ مرداد ۱۳۸۹ ۱۶:۴۲
نویسنده :
مدیر
زمینه :
شعر ایران